Ребалансот на Буџетот повторно ја отвори дебатата за распределбата на јавните средства. Вообичаено, фокусот е ставен на економскиот раст, капиталните инвестиции и политичките несогласувања, но многу поретко се анализира како буџетските одлуки влијаат врз различни групи граѓани.

Иако на прв поглед буџетот изгледа „неутрален“, неговите ефекти не се исти за сите. Жените во Македонија сè уште имаат пониска стапка на економска активност, почесто работат во јавниот сектор и во услужните дејности, а истовремено носат најголем дел од неплатената грижа за децата, постарите лица и домаќинството. Намалување на средства за градинки, здравство или социјална заштита директно го зголемува овој товар.

Родово одговорното буџетирање не подразбира посебен буџет за жените, туку проценка дали јавните средства придонесуваат за намалување или продлабочување на постојните нееднаквости. Европските институции сè повеќе инсистираат секоја буџетска политика да биде проследена со анализа на нејзините родови ефекти. Во македонски контекст, тоа би значело секој ребаланс да одговори на неколку прашања: дали инвестициите отвораат работни места и за жените, дали се поддржуваат услугите за грижа и дали се намалуваат економските разлики меѓу жените и мажите. Без вакви показатели, тешко може да се процени дали буџетот навистина работи во интерес на сите граѓани.